شنوایی سنجی نوزاد و اهمیت غربالگری شنوایی نوزاد
کم شنوایی یکی از رایج ترین اختلالات بعد از تولد است و در حدود ۱ الی ۲ درصد نوزادان دچار کم شنوایی هستند که باید قبل از یک ماهگی وجود کم شنوایی در آنها تشخیص داده شود و تا قبل از ۳ ماهگی نوع و میزان شدت کم شنوایی و تا ۶ ماهگی درمان های مداخله ای و توانبخشی بر روی آنها انجام شود.
(اخیرا توصیه می شود که سن طلایی برای دریافت وسایل کمک شنوایی و توانبخشی تا ۲ ماهگی است).
کودکانی که پیش از سن ۶ ماهگی مورد درمان قرار بگیرند می توانند تا زمان ورود به مهدکودک سایر مهارت ها را نیز به خوبی فراگرفته و از هم سالان خود عقب نمانند. کودکانی که تا سن ۲ یا ۳ سالگی مورد درمان قرار نگیرند ممکن است با مشکلات شنوایی، گفتاری، شناختی و اجتماعی روانی مواجه شوند.
کم شنوایی نوزاد میتواند پیامدهای جدی بر روی رشد کودک بگذارد. این عارضه باعث میشود که تکامل حرف زدن کودکان به خوبی شکل نگیرد. کودکان از محیط اطراف خود میآموزند. نوزادان کم شنوا فقط میتوانند به صورت دیداری از محیط اطراف یاد بگیرند چرا که قادر به رمزگشایی صداهای پیرامون خود نیستند. مکالمهای که توسط مادر انجام میشود چیزی بیش از صداهای خفه برای این نوزاد نیست. در نهایت کم شنوایی کودک به اختلال گفتاری منجر میشود.
