کم شنوایی ناشی از نویز یا (NIHL) نوعی از کم شنوایی است که به دلیل حضور طولانی مدت در معرض صدای با شدت بالا یا یک بار مواجهه با صدایی با حداکثر دسی بل بروز می کند.
NIHLبیماری رایجی است و بیشتر متخصصین سلامت نگران شیوع این نوع بیماری در بین نوجوانان هستند، زیرا آنها دائما در حال گوش دادن به موسیقی با شدت صدای بسیار بالا با هدفون هستند. تخمین زده شده که حداقل ۱۰ میلیون آمریکایی مبتلا به کم شنوایی ناشی از تحریک صوتی هستند.
سر و صدای ناشی از ترافیک، کارهای ساختمانی، مانورهای هوایی و موزیک های بلند، همه مثال هایی از سر و صدای محیط اطراف ما هستند. اثرات قرار گرفتن در معرض نویز تنها به ضایعات شنوایی ختم نمی شود بلکه در هنگام خواب، در محیط کار، محاورات گفتاری و … اختلال ایجاد می کند و موجب بروز آسیب بر بسیاری از بخش های بدن می شود.
اثرات جانبی نویز
۱- استرس، اضطراب، سردرد، خستگی، زخم معده، سرگیجه، اختلال نعوظ در مردان (به علت انقباض عروق)، انقباضات عضلانی، اختلال در سیستم گوارش، افزایش کلسترول و تعداد گلبول های سفید خون، افزایش سرعت تنفس، دل درد، تغییر در عملکرد طبیعی غدد درون ریز و سوزش سردل (ترش کردن)
۲- وارد آمدن فشار و التهاب حنجره به علت فریاد کشیدن در محیط های پر سروصدا
۳- تغییرات در الگوهای تنفسی
۴- اثر بر دستگاه گوارش، سایز مردمک چشم و ترشحات گوارشی
۵- تغییرات در فعالیت الکتروآنسفالوگرافی و کم شدن رزیستانس گالوانیک پوست
۶- تغییر در سرعت ضربان قلب و فشار خون: چنانچه فردی بطور مداوم طی ۸ ساعت در معرض سروصدای بالای ۷۰ دسی بل قرار گیرد، فشار خون وی تا ۵-۱۰ میل متر جیوه افزایش می یابد. افزایش فشار خون، انقباض عروق (به علت استرس و افزایش سطح آدرنالین خون) و افـزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی- عروقی
۷- انقباض رگ های خونی
۸- تخریب رگ های قلب، دهلیز، گوش، حلق و بینی
۹- کاهش مقاومت عروق محیطی و رشد غدد فوق کلیوی و درهم شکستن مقاومت در برابر بیماری ها
۱۰- تشدید اثرات داروها، الکل، منو اکسیدکربن و تسریع روند پیری
۱۱- افت تحصیلی، کاهش کارآیی و بهره وری
۱۲- تحریک رفتارهای ضد اجتماعی
۱۳- خشونت طلبی
۱۴- افزایش نرخ حوادث ناشی ازکار
۱۵- مختل شدن رشد شناختی در کودکان
۱۶- کاهش ظرفیت حافظه
۱۷- اختلالات روانی
۱۸- افزایش تحریک پذیری
۱۹- کاهش تمرکز
۲۰- تولد نارس نوزادان
۲۱- تخریب دهلیز
تاثیر نویز بر آناتومی و فیزیولوژی شنوایی و دستگاه عصبی شنوایی
اولین گزارش مستند درباره صدمات گوش داخلی بر اثر صدا در سال ۱۸۹۰ توسطHabermannمنتشر شد.
صدمات گوش داخلی از تغییرات مولکولی تا انهدام غشاها، سلول ها و تمامی اندام کورتی متفاوت است و عوارض آن ها در سلول های قاعده مارپیچی، نوار عروقی، غشای سقفی، عروق خونی گوش داخلی و اعصاب مرکزی شنوایی مشاهده شده اند.
نحوهی بروز افت شنوایی در اثر اصوات مزاحم
این نوع کاهش شنوایی روز به روز افراد بیشتری را تحت تاثیر خود قرار میدهد. بنابراین یادگیری نحوهی صحیح استفاده از هدفون اهمیت بالایی دارد.
برای درک نحوهی بروز کاهش شنوایی در اثر اصوات مزاحم، لازم است ابتدا با سازوکار شنیدن آشنا شویم. امواج صوتی از طریق گوش خارجی وارد میشوند و در مجرای شنوایی حرکت میکنند تا در نهایت به پردهی گوش برسند. پس از آن با به لرزش درآمدن پردهی گوش، سه استخوانچهی شنوایی معروف به استخوانهای چکشی، سندانی و رکابی نیز به لرزش درمیآیند و به کمک ساختار خود، صوت را تقویت میکنند و به مایع درون حلزون شنوایی انتقال میدهند. مایع درون حلزون شنوایی نیز به نوبهی خود به تحریک سلولهای موییشکل میپردازد که در نهایت این سلولها صوت را تبدیل به سیگنال الکتریکی مینمایند و از طریق عصب شنوایی آن را به مغز میرسانند. مغز نیز با تحلیل این سیگنالهای الکتریکی درک ما از صوت ایجاد شده را شکل میدهد.
در صورت قرارگیری فرد در معرض نویزبا بلندی بیش از حد، نوسانات ایجاد شده در ساختار گوش نیز بزرگتر میشوند. در نتیجهی این نوسانات، مایع درون حلزون شنوایی نیز حرکات شدیدی انجام میدهد که ممکن است منجر به خم شدن سلولهای مویی شکل تا مرز شکستگی آنها شود. این سلولها ساختار ترمیم یا جایگزین پذیری ندارند و در صورت آسیب دیدن نیز توانایی تولید و انتقال سیگنال الکتریکی را از دست میدهند که این امر در نهایت منجر به کم شنوایی میگردد. صداهای شدید و کوتاه (مانند صدای شلیک تفنگ در نزدیکی فرد) و یا صداهای بلند و مداوم (از قبیل صدای کارکردن دستگاههای ساختمانی) میتوانند به سلولهای موییشکل آسیب برسانند.
